Mahasarakham University.  
กลับเมนูหลัก
ประมวลรายวิชา
บทที่ 1 : ความรู้พื้นฐาน
เกี่ยวกับการประเมินการเรียนรู้
บทที่ 2 : การประเมินการเรียนรู้
ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญและการ
ประเมินตามสภาพจริง
บทที่ 3 : การหาคุณภาพ
เครื่องมือการประเมินการเรียนรู้
บทที่ 4 : การประเมินเพื่อรู้จัก
ผู้เรียน
บทที่ 5 : การประเมินด้าน
พุทธิพิสัย
บทที่ 6 : การประเมินด้าน
จิตพิสัย
 
ผลการเรียนรู้ที่คาดหวัง
แนวคิดทฤษฎีเกี่ยวกับจิตพิสัย
วิธีการวัดและประเมิน
จิตพิสัย
การสร้างเครื่องมือวัดจิตพิสัย
ด้วยแบบวัดมาตราส่วน
ประมาณค่า
บทสรุป
แบบฝึกหัดบทที่ 6
บทที่ 7 : การประเมินการ
ปฏิบัติงาน
บทที่ 8 : การประเมินโดยแฟ้ม
สะสมผลงาน
บรรณานุกรม
คำแนะนำ
วีดิทัศน์ประกอบบทเรียน
เอกสารประกอบบทเรียน
แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม
อาจารย์ประจำรายวิชา
คณะผู้จัดทำ
ออกจากบทเรียน
บทที่ 6  การประเมินด้านจิตพิสัย
2. วิธีการวัดและประเมินจิตพิสัย
           2.3 การใช้แบบวัดมาตราส่วนประมาณค่า (Rating Scale)

                      มีครูหรือนักวัดผลได้สร้างเครื่องมือวัดทัศนคติ วัดความสนใจ วัดคุณธรรม จริยธรรม ไว้มากพอสมควรซึ่งครูคนอื่นสามารถนำไปใช้ได้ ถ้าเป็นแบบวัดทัศนคติ หรือวัดความสนใจจะมีรูปแบบการวัด 3 รูปแบบ คือ แบบของลิเคิร์ท แบบเธอร์สโตน แบบของออสกูด

                      เนื่องจากแบบสอบเพื่อวัดจิตพิสัย เช่น ทัศนคติ ความสนใจ ฯลฯ มีลักษณะอย่างเดียวกัน เพียงแต่เปลี่ยนเป้าหมายเท่านั้น นำเสนอให้เห็นเป็นตัวอย่างของการวัดจิตพิสัยในรูปแบบต่าง ๆ ดังนี้

                                 2.3.1 แบบของลิเคิร์ท อเนก สุดจำนงค์ ได้สร้างแบบวัดความสนใจในการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ไว้ มีคำถาม 20 ข้อ ลักษณะของแบบวัดเป็นดังนี้

                      คำชี้แจง ให้นักเรียนเขียนเครื่องหมาย () ลงในช่องว่าง เป็นจริงมากที่สุด เป็นจริงเฉยๆ เป็นจริงน้อย เป็นจริงน้อยที่สุดที่ตรงกับความเป็นจริงในความรู้สึกของตัวท่านเอง

                                 2.3.2 แบบของเธอร์สโตน จากแบบวัดข้างต้น ถ้าเป็นแบบของเธอร์สโตน จะมีลักษณะดังนี้

                      คำชี้แจง ให้นักเรียนขีดเครื่องหมาย () ลงในช่อง จริง หรือไม่จริง ตามความรู้สึกที่แท้จริงของนักเรียน

                                 การสร้างแบบวัดตามแนวของเธอร์สโตนนั้น ผู้สร้างจะต้องทดลองหาค่าคะแนนของแต่ละข้อคำถามไว้ด้วย

                                 2.3.3 แบบของออสกูด จากแบบวัดความสนใจที่กล่าวถึงในข้อที่ 2.3.1 และ 2.3.2 ถ้าเป็นแบบของออสกูดจะเป็นแบบวัดที่ให้นักเรียนพิจารณาว่า วิชาคณิตศาสตร์ นั้นนักเรียนมีความรู้สึกอยู่ในระดับใดจากช่วงหมายเลข ที่เริ่มจาก 0 และไปทางขวา 1 2 3 หรือมาทางซ้าย 1 2 3 โดยที่เลข 0 หมายถึง ความรู้สึกกลาง และเลข 1 2 3 มาทางซ้ายหรือขวาเป็นระดับความรู้สึกที่มีระดับต่างๆ ตามค่าคุณศัพท์ที่บ่งชี้เพื่อสะท้อนความรู้สึกต่อวิชาคณิตศาสตร์ ค่าคุณศัพท์นี้จะมีลักษณะตรงข้ามกัน เช่น ดี-เลว สนุก-น่าเบื่อ ยาก-ง่าย เป็นต้น ลักษณะของแบบวัดของออสกูดเป็นดังนี้

                      การวัดจิตพิสัยด้วยวิธีการของลิเคิร์ท เธอร์สโตน และออสกูด นั้น ล้วน สายยศ ได้ทำการศึกษาความสัมพันธ์ของวิธีการวัดทั้ง 3 วิธี พบวิธีการวัดทั้ง 3 วิธีนั้นมีความเที่ยงตรงเหมือนสูง กล่าวคือ ทั้ง 3 วิธีนั้น จะใช้วิธีการใดวัดก็ได้ผลเช่นเดียวกันจึงควรเลือกสร้างแบบที่ง่าย เพื่อใช้วัดจิตพิสัยของนักเรียน

2.1 การสังเกต (Observation)
2.2 การสัมภาษณ์ (Interview)
2.3 การใช้แบบวัดมาตราส่วนประมาณค่า (Rating Scale)
2.4 แบบวัดเชิงสถานการณ์
 

 

:: อาจารย์ ดร.ชวลิต  ชูกำแพง ::
Copyright (c) 2006. Mahasarakham University. All rights reserved.
ศูนย์พัฒนาทรัพยากรการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ต.ขามเรียง อ.กันทรวิชัย จ.มหาสารคาม 44150
โทรศัพท์ 0-4375-4321-40 ต่อ 2060, โทรศัพท์/โทรสาร 0-4375-4318 E-mail : card@msu.ac.th